Αρχική σελίδα
  Επικοινωνήστε | Διαφημιστείτε | Σχετικά..  
 
Γεύσεις

Τα ...επιούσια

Ψωμί
    Επειδή δεν υπήρχε η μαγιά εκείνη την εποχή, χρησιμοποιούσαν ρεβύθια, το λεγόμενο κρατούνι. Τα θρυμμάτιζαν και τα μούλιαζαν αποβραδύς σε νερό. Το πρωί είχε δημιουργηθεί ένας πλούσιος αφρός. Αυτόν ζυμώναν με λίγο αλεύρι και φτιάχναν το προζύμι. Προσθέτοντάς το στη ζύμη, ζύμωναν το ψωμί. Την θέση των σημερινών φορμών είχαν τα καλάθια. Βάζοντας πρώτα μία πετσέτα, τοποθετούσαν ενα σεβαστό κομμάτι ζύμης δύο κιλών και σκεπάζοντάς το, τα άφηναν και πάλι να φουσκώσουν.
    Προθέρμαιναν τον φούρνο καίγοντας ξύλα και φρύγανα, και καθαρίζαν τις στάχτες με τον πανιστή, ένα βρεμμένο πανί δεμένο σε ένα καλάμι και φούρνιζαν. Κλείνανε το φούρνο με μια μεγάλη πλάκα και έβαζαν στάχτη στις χαραμάδες. Το αποτέλεσμα ήταν καρβέλια αρκετά μεγάλα, μάλλον μαύρα, αλλά πεντανόστιμα. Πρέπει να σας πω ότι όλο το χωριό μοσχομύριζε, το καταλάβαινες στον αέρα ότι κάποιος φουρνίζει...

Βούτυρο
    Το κατσικίσιο ή αγελαδινό γάλα, κάνει κρούστα αν το αφήσεις λίγο. Μαζεύοντας αυτήν την κρούστα, λίγη κάθε μέρα, όταν συγκέντρωναν αρκετή, την έβραζαν και την άφηναν να κρυώσει. Ετσι έφτιαχναν το πιο πλούσιο και εύγευστο βούτυρο.

Τυρί
    Εδώ έμπαινε και λίγη τεχνολογία, ακόμα και τότε... Αγόραζαν πυτία τύρου από το φαρμακείο. Ηταν ένα στρογγυλό, πλαστικό μικρό κουτάκι με μια σκόνη μέσα. ΄Εβαζαν στο γάλα που προόριζαν πολύ λίγο από αυτό και το άφηναν αποβραδύς ή μία μέρα. Κατόπιν σουρώναν το μείγμα σε ένα υφασμάτινο σακούλι ή τσουβαλάκι (από αυτά που αγόραζαν το αλεύρι) και έμενε το τυρόγαλο. Και αυτό το άφηναν να στραγγίσει μισή μέρα. Τέλος, αφού έδεναν το σακούλι, το τοποθετούσαν κάτω από μία βαριά πέτρα, το πετρώναν. Το αποτέλεσμα ήταν η ανάλατη.
    Αν ήθελαν να φτιάξουν τυράκια, αλέθαν την ανάλατη από τη μηχανή του κιμά, προσέθεταν αλάτι και πλάθαν σε μικρά μπαλάκια. Αυτά τα κρεμούσαν μέσα σε τουλουπάνια ή μετέπειτα σε τούλια και τα απλώναν σε αεριζόμενο μέρος για μερικές μέρες. Εναλλακτικά τα τοποθετούσαν σε τυροβόλια, καλαθάκια από βούρλα. Οταν στέγνωναν τα πετρώναν αν θέλαν για ακόμη μία φορά. ΄Ετσι εφτιαχναν μικρά αλμυρά και σκληρά τυράκια.

Ντομάτες λιαστές
    Το πρόβλημα της διατήρησης ξεπεράστηκε και εδώ. Κόβανε τις τομάτες στα δύο και τις πασπαλίζαν με ένα κουταλάκι ζάχαρης. Τις απλώναν στην ταράτσα του σπιτιού για μερικές μέρες και όταν ξεραινόντουσαν τις αποθήκευαν.
    Οταν μέσα στο χειμώνα ερχόταν η κατανάλωση, ζεματούσαν τις ντομάτες σε βραστό νερό και κατόπιν τις τηγάνιζαν.

Σύκα γεμιστά
    Τα λίγα και μικρά σύκα της Τήνου.

Τα γλυκά

Παστέλι
    Με σουσάμι, μέλι και ζάχαρη. Σε απλά φύλλα λεμονιάς.

Ψαράκια
       

Print this pageE-mail this page eXTReMe Tracker

Η παράδοση δεν είναι κλειστό κουτί. Δημιουργήθηκε μέσα στις γενιές, από την επιβίωση με την υλική φτώχεια των ανθρώπων και της γης.

Φταίει απλώς η οπτική μας τώρα πια. Στην πόλη δεν υπάρχει παράδοση. Σήμερα όλα κάτω από το πρίσμα της επιστήμης, των ειδικών και των --ολίγων.

Δεν έχει ουσία η καταγραφή της. τότε δεν είναι ζωντανή, αλλά άκαμπτη, σε κάποιες σελίδες βιβλίων. Ουσία έχει η εξέλιξή της.

Οπότε εδώ δεν θέλω να την καταγράψω. απλά να σας την γνωρίσω λίγο.

Μπορεί τότε να μην είχαν επιδόματα, να μην είχαν καλοριφέρ, να πέρασαν πολέμους, αλλά πάντα θα θυμάμαι που έλεγαν μεταξύ τους: έλα να πιεις ένα...

Δημήτρης Βίδος


© 2000 Pigeon.Gr - Webmaster
Μόνιμο url: www.pigeon.gr